2007/Jun/03

"บางสิ่งบางอย่างที่เรามองไม่เห็น
ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีตัวตนอยู่
มันอาจจะอยู่รอบๆตัวเราก็ได้
เพียงแต่ว่าเราจะยอมรับมันรึเปล่า"

นั่นเป็นประเด็นหลักของหนังเรื่องนี้
บางครั้งมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น
แต่เป็นสิ่งที่เราไม่อยากยอมรับ
เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถยอมรับได้
ทำให้เราต้องปฏิเสธความจริง
ความจริงที่เกิดขึ้นจริง
ไม่ใช่
ความจริงในแบบที่เราอยากให้เป็น
ความจริงบางอย่างเป็นสิ่งที่โหดร้าย
โหดร้ายเกินกว่าที่จะทำใจยอมรับได้
ทำให้เราต้องคอยโกหกตัวเอง
คอยหลอกตัวเองอยู่เรื่อยไป

บรรยากาศในหนังเรื่องนี้
ออกแนวมืดมัว แบบหลอนๆ
ให้อารมณ์ของความเป็นหนังผีไทยๆได้อย่างดี
มีบางฉากที่ทำให้คนดูสงสัย
เหมือนกับที่"นวล"(ตัวละครเอก)สงสัย
การเดินเรื่องเป็นไปเรื่อยๆ
ค่อยๆเป็นค่อยๆไป
ค่อยๆทำให้รู้อะไรมากขึ้น
จากที่ไม่รู้อะไรก็เริ่มรู้ขึ้น
หนังทำให้คนดูติดตามได้ตลอด
ถึงแม้ว่าจะมีบางตอนที่สามารถเดาได้
เพราะถ้าดูหนังแนวนี้บ่อยๆ
ก็คงเห็นอะไรหลายๆอย่างที่คุ้นเคยในหนังเรื่องอื่นๆ
เช่น ตัวละครใส่ชุดดำ หรือตัวละครที่ทำตัวลึกลับต่างๆ
แต่หนังก็สามารถหักมุมได้หลายชั้นดี
คือหักแล้วยังไม่พอ ยังมีหักอีก
สิ่งที่ชอบที่สุดเมื่อดูจนหนังจบก็คือ
ตอนจบกับตอนเริ่มต้นของหนัง
(spoilเล็กน้อย)
คือต้องดูแล้วจะเข้าใจว่า"มันเป็นคนละตอนเดียวกัน"
สิ่งที่ชอบอีกอย่างคือคำพูดของตัวละครที่พูดว่า
"คิดว่าจะกลับมาอีกมั้ย"
"คงจะกลับมาเรื่อยๆ ถ้ายังไม่ยอมรับความจริง"
ชอบจริงๆ
คือฟังแล้วรู้สึกว่า
มันคือประเด็นทั้งหมดของหนัง
และก็เป็นการเล่าเรื่องทั้งหมดของหนังเลยทีเดียว
ชอบประเด็นเกี่ยวกับการยอมรับ
การยอมรับความจริง
การหลอกตัวเองอยู่เรื่อยไป
เราจะไม่สามารถหลุดพ้นจากโลกแห่งการหลอกลวง(ตัวเอง)
ตราบใดที่เรายังไม่สามารถยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริงได้
แต่เมื่อใดที่เราสามารถทำใจยอมรับมันได้แล้ว
เมื่อนั้นเราก็จะหลุดพ้นจากวงเวียนของเราได้
และเมื่อนั้น"นวล"ก็จะสามารถหยุดและกลับไปในที่ที่เธอควรจะอยู่ได้
ไม่ต้องเดินอยู่ในทางเดินแห่งการหลอกลวงนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกต่อไป

p.s. "โกหกใครก็โกหกได้ แต่โกหกตัวเองไม่ได้หรอก
หรือหากจะโกหก ก็ต้องโกหกต่อไปอย่างไม่มีวันสิ้นสุด ไม่มีวันจบสิ้น"


edit @ 2007/06/03 14:18:40

Comment

Comment:

Tweet


บะหมี่หยกหกก้อน
View full profile